
Je kind is tien minuten later thuis dan afgesproken en je hoofd maakt er al een heel scenario van. Een slecht cijfer, een vriendin die afhaakt, een fietstocht in het donker: je voelt het in je buik voordat je erover hebt nagedacht.
Waarom maak ik me zoveel zorgen om mijn kind?
Je weet best dat je zorgen soms groter zijn dan de situatie. Maar uitzetten lukt niet. En misschien merk je dat je je kind steeds vaker behoedt, controleert of dingen voor hem of haar oplost.
In dit artikel lees je waarom je je zoveel zorgen maakt om je kind, wat er onder die zorgen kan liggen en hoe je meer vertrouwen vindt. In je kind én in jezelf.
In het kort
Zorgen maken om je kind hoort bij ouderschap, maar als het nooit stopt, is het vaak meer dan zorg alleen. Wij noemen dit angst vermomd als zorg: de bezorgdheid om je kind die voor een deel je eigen, oude angst is, waardoor je ingrijpt om je eigen onrust te sussen en je kind onbewust meegeeft dat het het zelf niet kan. Wie die oude angst leert herkennen, kan beschermen zonder klein te houden.
In dit artikel beantwoorden we de volgende vragen:
- Waarom maak ik me zoveel zorgen om mijn kind?
- Waarom ben ik altijd bang dat mijn kind iets overkomt?
- Ben ik een overbezorgde moeder?
- Wat speelt er onder de oppervlakte?
- Welke vragen kun je jezelf stellen?
- Hoe maak ik me minder zorgen om mijn kind?
- Wanneer is het verstandig hulp in te schakelen?
- Hoe helpt Lifecoaching bij zorgen om je kind?
Waarom maak ik me zoveel zorgen om mijn kind?
Je maakt je zorgen om je kind omdat je van hem of haar houdt, en omdat je de wereld niet in de hand hebt. Worden die zorgen constant, dan gaan ze vaak niet meer alleen over je kind, maar ook over iets in jou.
Zorgen hebben een functie. Ze houden je alert, zodat je ziet wanneer je kind echt iets nodig heeft. Maar sommige zorgen blijven, ook als er niets aan de hand is. Ze springen van het ene onderwerp naar het andere: school, vrienden, gezondheid, de toekomst.
Dan helpt het om je af te vragen: is deze zorg gebaseerd op wat er nu gebeurt? Of op iets wat ik zelf ooit heb ervaren? Lees ook ons artikel: Waarom blijf ik piekeren?
Waarom ben ik altijd bang dat mijn kind iets overkomt?
Altijd bang zijn dat je kind iets overkomt, kan een teken zijn dat je lijf voortdurend paraat staat. Je reageert op mogelijk gevaar alsof het al echt is.
Je voelt het eerder dan je het denkt. Een knoop in je maag als de telefoon gaat. Gespannen schouders als je kind later thuiskomt. Onrust zolang je niet weet waar hij of zij is. Soms meldt het zich ’s nachts, als je wakker ligt en alle scenario’s langskomen. Herken je dat? Lees dan ook: Word je steeds wakker rond 04.00 uur?
Die paraatheid kan ooit nuttig zijn geweest. Misschien heb je vroeger geleerd dat je beter op alles voorbereid kunt zijn. Of heb je meegemaakt dat er onverwacht iets misging. Je lijf kan dat onthouden, ook als jij het allang vergeten bent.
Ben ik een overbezorgde moeder?
Je bent misschien overbezorgd als je zorgen vaker leiden tot ingrijpen dan tot vertrouwen. Het gaat niet om hoeveel je van je kind houdt, maar om wat je met je angst doet. Dat geldt voor vaders net zo goed.
Signalen die je bij jezelf kunt herkennen:
-
- Je lost problemen voor je kind op voordat het zelf iets heeft geprobeerd.
- Je controleert vaak: appjes, cijfers, waar je kind is.
- Je behoedt je kind voor teleurstellingen, ook kleine.
- Je voelt pas rust als je zeker weet dat alles goed is.
- Je bent moe van het zorgen, en soms boos op je kind.
Astrid Koelewijn, oprichter van Lifecoach.nl, zag het ooit in een oudergroep op de middelbare school. Een moeder maakte zich zorgen omdat er door uitval een andere docent voor de klas zou komen. Ze wilde haar kind die onzekerheid besparen. Heel begrijpelijk. En tegelijk een voorbeeld van hoe ver de wens om te beschermen kan reiken.
Het lastige is: hoe meer je beschermt, hoe minder je kind ervaart dat het zelf een tegenslag aankan. En juist die ervaring bouwt zelfvertrouwen op.
Wat speelt er onder de oppervlakte?
Onder voortdurende zorgen om je kind ligt vaak angst vermomd als zorg: een oude angst van jezelf die voelt alsof hij over je kind gaat. Wat ooit hielp om je veilig te voelen, kost je nu energie. En je kunt het onbewust doorgeven.
Coachmoment
Een klant, zo begint Astrid, vertelde teleurgesteld over de schoolresultaten van haar kinderen. Ze had zó haar best gedaan om hen te helpen met plannen en leren. Toen een van hen telefonisch een slecht cijfer opbiechtte, schoot ze uit haar slof. Het leek langs haar kinderen heen te gaan, maar zelf schrok ze ervan. Schoorvoetend gaf ze toe dat ze hen lui en gelaten vond, en dat ze het hen kwalijk nam. Dat vond ze vreselijk.
In een oefening zag ze zichzelf als meisje van vier op de speelplaats van de kleuterschool. Het was een zonnige dag, maar het gezichtje stond chagrijnig. Ze ging naast het meisje op de betonnen rand van de zandbak zitten en vroeg wat er was. Het meisje haalde haar schoudertjes op: ze had niemand om mee te spelen. Als volwassene zegt ze dat ze gewoon andere kindjes kan opzoeken. Daarmee klaarde het gezichtje op. Zwaaiend huppelde ze weg.
Geëmotioneerd realiseerde ze zich dat ze heel beschermend is opgevoed. Haar moeder haalde de kastanjes voor haar uit het vuur. De boodschap die ze daarbij onbewust meekreeg: jij kunt het niet zelf. Nu begreep ze ook waarom ze altijd bevestiging nodig had als ze iets deed. En misschien ook waarom ze zo bang is dat haar kinderen het zonder haar niet redden.
Zo kan angst vermomd als zorg werken. Het beschermde kind wordt een beschermende ouder. Niet bewust, maar omdat het nooit heeft mogen ervaren dat het zelf kan. De angst gaat dan niet alleen over de kinderen van nu. Hij gaat ook over het meisje op de zandbakrand. Meer hierover lees je in ons artikel: Waarom heb ik steeds bevestiging nodig?
Merk je die onrust vooral in je lijf, als spanning of een hoofd dat niet stilstaat? In ons gratis ebook ‘Kopzorgen? Leer luisteren naar je lijf!’ lees je hoe je de signalen van je lichaam leert verstaan. Download het gratis ebook
Welke vragen kun je jezelf stellen?
Deze vragen helpen je om te zien welk deel van je zorg bij je kind hoort en welk deel bij jou. Neem er rustig de tijd voor.
-
-
- Waar ben je het meest bang voor als het om je kind gaat? En past die angst bij wat er nu werkelijk gebeurt?
- Wat voel je in je lijf vlak voordat je ingrijpt of controleert?
- Hoe gingen jouw ouders om met jouw tegenslagen? Mocht je worstelen, of werd het voor je opgelost?
- In welke situaties haalde iemand de kastanjes voor jou uit het vuur? Wat leverde dat op, en wat kostte het?
- Wat zou er gebeuren als je één keer níét ingrijpt?
-
Hoe maak ik me minder zorgen om mijn kind?
Je maakt je minder zorgen door je angst niet weg te duwen, maar te leren verdragen. Het alternatief voor ingrijpen is geen afstand, maar wat wij noemen: op de zandbakrand gaan zitten. Aanwezig blijven, zonder over te nemen.
-
- Benoem wat er gebeurt. Zeg tegen jezelf: “Ik merk dat ik bang ben.” Zo leg je de angst bij jou, en niet bij je kind.
- Adem eerst, handel daarna. Adem een paar keer rustig uit en vraag jezelf: is dit echt gevaar, of een oude angst?
- Vraag in plaats van te vertellen. “Wat denk jij dat je kunt doen?” of “Wat heb je van mij nodig?” geeft je kind de regie terug.
- Laat kleine tegenslagen gebeuren. Een vergeten gymtas, een onvoldoende, een ruzie met een vriendin: het zijn oefenmomenten, geen rampen.
- Spreek je vertrouwen uit. “Ik denk dat jij dit kunt. En als het niet lukt, ben ik er.”
- Wees er als het echt nodig is. Vertrouwen geven is niet wegkijken. Het betekent sturen waar het nodig is en ingrijpen als het echt moet.
- Zorg voor je eigen onrust. Beweeg, schrijf, praat erover met iemand. Zo hoeft je kind jouw spanning niet te dragen.
Het waardevolste wat je je kind kunt meegeven, is het vertrouwen dat het zelf kan en mag. Want de kastanjes die je zelf uit het vuur haalt, smaken vaak het best.
Wanneer is het verstandig hulp in te schakelen?
Herken je vooral het patroon, het steeds weer ingrijpen en de vermoeidheid die daarop volgt? Dan kan een gesprek met een van onze Life coaches je helpen om te zien wat eronder ligt.
Hoe helpt Lifecoaching bij zorgen om je kind?
Lifecoaching kijkt niet alleen naar je zorgen, maar naar wat eronder ligt: de oude angst, de onrust in je lijf en de overlevingsstrategie die ooit nodig was. Daardoor hoef je jezelf niet steeds in te houden, maar kan er iets veranderen bij de bron.
Onze Life coaches werken systemisch. Samen kijk je naar je eigen geschiedenis, naar wat er van generatie op generatie is doorgegeven en naar wat jij zelf misschien nooit hebt mogen ervaren. Met innerlijk kindwerk kun je het kind in jezelf alsnog het vertrouwen geven dat het toen miste. Wie leert zichzelf te vertrouwen, kan vaak ook een ander makkelijker loslaten. Lees meer over wat Lifecoaching is.
Je hoeft niet te wachten tot je uitgeput bent van het zorgen. Juist als je merkt dat je steeds in hetzelfde patroon schiet, is dit een goed moment om te kijken wat je eigenlijk probeert te beschermen.
Dit artikel maakt deel uit van de kenniscollectie Patronen. In deze collectie lees je hoe oude overlevingsstrategieën doorwerken in je huidige leven, en hoe je ze kunt doorbreken. Terug naar de kenniscollectie: Patronen
Geplaatst in Patronen
